¡E ben! Cando comprido teñás ese ardentísimo deseo, o meu rir sin descanso será estonces, anque un rir, triste e negro. Dendes do meu corruncho solitario estarei axexándovos sereno, e tras da primadera e tras do estío, verei cal chega para vós o inverno. ¡E que inverno tan triste, tan áspero e tan fero!… Como […]

¿Por que existe? ¿Quen é? ¿Donde a soberba morada tén? ¿Arteira, en donde habita? Sono lixeiro ou pasaxeira nube pra moitos é, que a penas deixa rastro. Outros os golpes alevosos sinten que lle asesta con negra traidoría dende o comenzo ó fin da vida escrava. Pero n’a ven, anque a mirada tendan arrededor, para […]

Dou encomezo pensando, despois, gustoulle pensar, e deste gusto ó deseio a toda presa se vai. E decote descendendo, descendendo sin parar, desde o deseio ó pecado a toda presa se vai.

Cabe das froles a nena canta alegre o seu cantar, i é branca coma azucena, pálida como o luar. E onde a boquiña, un lunar gracioso lle dou Dios, tan feito, tanto, que é de todos o encanto. Cor de luar.. ¡que cor lindo!, uns ollos cal noite escura, labios que falan sorrindo, i aquel […]

Do alegre Maio unha alborada fresca foite a sorrir no outono malencónico, e por nadal os membros ateridos quentache ben contente a un sol de agosto; despois trembaches espantado e fuches buscando a sombra inquieto e pesaroso; mais a mamoria, preguizosa, tarde trouxera ó teu recordo que aqueses cambios bruscos, raros e intempestosos, de loitos […]

Xigantescos olmos, mirtos que brancas frores ostentan, unhas con cogollos inda, outras que o vento esfollea. Buxos que xa contan sigros e que xuntos verdeguean formando de rama e troncos valos que naide atravesa, e nos que moi descansadas fan o seu niño as culebras. Lourciros, irmáns dos buxos pola altura i a nacenza, pois […]

-Todo está negro, as sombras envolven a vereda, e nin o ceo tén ollos, nin o pinar tén lengua. -¡Vamos! Do que hai oculto, ¿quen miden as fonduras? ¡Alma n’habrá que sepa!… ¡Ven!… a noite está escura. ¿Escura?… mais relumbra non sei que luz traidora… -¿E non oies que runxe algo onde aquel herbal? -É […]

No escuro pavoroso i antre o xordo romor dos pinos bravos que a tempestá azoutaba coma a escravos, oiuse, como queixa de raposo, un asubío medoso. E un laio de temor que daba frío, ó medoso asubío respondeu dende o fondo da espesura, aumentando no espíritu a tristura que daba o ronco marmurar do río. […]

-Non cantes, non chores, non rías, non fales, nin entres, nin sallas sin mo perguntare. ¡Válate San Pedro, con tanto gardarme! -Pois de que así sea, nena, non te asañes; que cantes, que chores, que rías, que fales… «¡Can pasa!», nun tempo, meniña, diranche.

-Un verdadeiro amor é grande e santo, dos encantos encanto, i é doce…, doce antre as dozuras todas. -Seica por eso, tanto tras dunhas i outras modas, dálle por empachar, anque ben sabe. -¿Por máis que acabe en vodas?… -Anque en vodas acabe; pois coma todo doce, miña vida, i esta é cousa sabida coma […]