-Teño tres pitas brancas e un galo negro, que han de poñer bos ovos, andando o tempo. I hei de vendelos caros polo Xaneiro, i hei de xunta-los cartos para un mantelo, i heino de levar posto no casamento, i hei… -Pois mira, Marica, vai por un neto, que antramentas non quitas eses cerellos, i […]

III Varia Non hai peor meiga que unha gran pena -Marianiña, vaite ó río.. -Deixá, ña nai, que aquí estea, que eu non vexa a luz do día, que a luz a min non me vexa. -¿Que estás dicindo, rapaza?… -Que onte á mañán na devesa a iauga se tornou roxa cando me fun lavar […]

Eran craros os días, risoñas as mañáns, i era a tristeza súa negra como a orfandá. Íñase á amañecida tornaba coa serán… mais que fora ou viñera ninguén llo iña a esculcar. Tomou un día leve camiño do areal… como naide a esperaba, ela non tornou máis. Ó cabo dos tres días botouna fóra o […]

¿Por que, Dios piadoso, por que chaman crime ir en busca da morte que tarda, cando a un esta vida lle cansa e lle afrixe? Cargado de penas, ¿que peito resiste? ¿Cal rendido viaxeiro non quere busca-lo descanso que o corpo lle pide? ¿Por que se un non rexe as dores que o oprimen, por […]

Brila, raio da aurora, cal un sono de paz branco e purísimo; ¿a aquel que naceu cego, que lle importa o teu fulgor divino? Xemí, serenas ondas, co romor dos pinares; músicas, ¡ai!, e cantos i harmonías, para un xordo, ¿que valen? ¡Pasá!… pasade, hermosas, feitizo dos que esperan e dos que aman; amores e […]

Estranxeira na súa patria   Na xa vella baranda entapizada de hedras e de lirios foise a sentar calada e tristemente frente do tempro antigo.     Interminable precesión de mortos, uns en corpo no-máis, outros no esprito, veu pouco a pouco aparecer na altura do direito camiño, que monótono e branco relumbraba tal como un lenzo nun herbal tendido.     Contemprou cal pasaban […]

Que pracidamente brilan o río, a fonte i o sol. Canto brilan…. mais non brilan para min, non. Cal medran herbas e arbustos, cal brota na arbor a frol. Mais non medran, nin frorecen para min, non. Cal cantan os paxariños enamoradas canciós. Mais anque cantan, non cantan para min, non. Cal a natureza hermosa […]

Lúa descolorida como cor de ouro pálido, vesme i eu non quixera me vises de tan alto. Ó espazo que recorres lévame, caladiña, nun teu raio.     Astro das almas orfas, lúa descolorida, eu ben sei que n’alumas tristeza cal a miña. Vai contallo ó teu dono e dille que me leve a donde habita.     Mais non lle contes nada, descolorida lúa, pois nin neste nin […]

Maio longo… Maio longo, todo cuberto de rosas, para algús telas de morte, para outros telas de vodas. Maio longo, Maio longo, fuches curto para min, veu contigo a miña dicha, volveu contigo a fuxir.

Cando antre as naves tristes e frías de alto mural, cal elas fría, cal elas triste, ó ser da tarde vou a rezar, ¡que pensamentos loucos e estraños á miña mente veñen e van! Xordo silencio que eu xa conozo, que é meu amigo de anos atrás, pero que é cheo de outras lembranzas, pero […]