Aqu\u00ed non hai silencio porque hai homes
\nfalan os homes falan
\naqu\u00ed non pasa o vento esa fantasma
\nos homes falan falan
\ne f\u00f3rmase outro vento outro rebumbio
\nunha fantasma feita deste fume
\neste fumar sen tino estas palabras
\ne pasa un suave gato que \u00e9 da casa.<\/p>\n\n\n\n
Beben vi\u00f1o co\u00f1ac
\nberran discuten contan chistes mascan
\nun pouco de xam\u00f3n tal vez chourizo
\no gato ulisca cheira mira agarda
\nvai \u00e1 coci\u00f1a ven ao mostrador quixera
\nun anaqui\u00f1o de boa carne un chisco
\nde tenrura alg\u00fan queixo unha migalla.<\/p>\n\n\n\n
Aqu\u00ed non hai vagadas nin roncallos
\nnon se ven o scabezos nin as praias
\no taberneiro bole sa\u00fada cobra serve fala
\ncambea mil pesetas chama \u00e1 muller a berros
\ne contesta ao tel\u00e9fono \u00e1s chamadas
\ne os homes berran moito cheos de ira
\ne rin e danse a man e nada pasa.<\/p>\n\n\n\n
O gato caladi\u00f1o ergue as orellas
\ntan maino tan suav\u00edsimo sen gana
\ncruza por entre as pernas entre as botas
\naltas botas de caucho contra as augas co seu rabo
\narreguichado e duro e tan en calma
\ne aqu\u00ed non hai silencio que hai vinte homes
\ne est\u00e1n ben lonxe os mares que arrebatan. <\/p>\n\n\n\n
Se acaso o gato mira os ollos do home
\nguicha en suspenso escoita en paz agacha
\nunha orelli\u00f1a aguda e indiferente
\nlambe teimudo e calmo unha das patas
\ne se acaso durmi\u00f1a e abre un ollo
\ne ve que os homes beben fuman discuten moito non se cansan
\nde ensaladilla callos mexill\u00f3ns anchoas
\ne vi\u00f1o e vi\u00f1o e vi\u00f1o tinto e branco en tantas tazas
\ne esgarran cospen entran saen empuxan brindan cantan
\ne a radio est\u00e1 acendida e \u00f3ese m\u00fasica
\ne o gato pasa indemne comprendendo ten costume son os homes
\nnon se espanta <\/p>\n\n\n\n
Gra\u00f1a, B.<\/a> (1966). Profec\u00eda do mar<\/em>.<\/p>\n\n\n\n