{"id":1699,"date":"2022-12-16T10:00:00","date_gmt":"2022-12-16T09:00:00","guid":{"rendered":"http:\/\/bitaculas.as-pg.gal\/sondepoetas\/?p=1699"},"modified":"2022-12-07T12:57:38","modified_gmt":"2022-12-07T11:57:38","slug":"iles-non-saben-anton-tovar","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/bitaculas.as-pg.gal\/sondepoetas\/2022\/12\/16\/iles-non-saben-anton-tovar\/","title":{"rendered":"Iles non saben. Ant\u00f3n Tovar."},"content":{"rendered":"\n

Iles non saben<\/strong><\/p>\n\n\n\n

Escoita, meu canci\u00f1o,
irm\u00e1u lonxano:
Iles non saben, non,
que alg\u00fas estamos esbarando
na quiet\u00fa dos solpores,
na tristura do campo,
na se\u00f1ard\u00e1 da frol e do animal,
sin albiscar o trunfo, xa pasmados
para sempre; que alg\u00fas
temos no sol un fato
de lumes morredizas,
e no vento salaios;
que atinguimos coas maus
unha colleita de relampos,
namoros, glorias, deuses;
que imos \u00e1 esculca dun anaco
pequeneiro, ru\u00edn,
mendi\u00f1os dun farrapo;
que somos nenos
tristes, ilusionados
na canseira crudel
de andar \u00f3s biosbardos.
Iles non saben, non,
de alg\u00fas predestinados
poetas tolos.
O mesmo andacio peg\u00f3u en n\u00f3s
no coraz\u00f3n do orballo.
Escoita, meu canci\u00f1o,
irm\u00e1u lonxano:
pasan os homes na cidade,
r\u00edndose en alto,
coas pistolas da lei,
i\u00f1orantes e sanos
coa carteira runfante;
os fortes cos seus l\u00e1tegos
de bombas, baionetas,
de leises e vocabros
mentirosos de patrias
pr\u00f3s escravos,
i \u00e9 unha vergo\u00f1a triste
sentirse un espantallo
de so\u00f1os sin poderes
pra acantazalos.
Pasan rente de n\u00f3s,
e temos medo n\u00f3s, os macios,
os perguiceiros tolos,
medo, rabia e cansancio.
Somos in\u00fatiles degoros, na se\u00f1ard\u00e1 esbarando
como froles ou nubes,
\u00e1 veira das estradas xunto \u00f3 orballo.
Escoita, meu canci\u00f1o,
irm\u00e1u lonxano.<\/p>\n\n\n\n

<\/p>\n\n\n\n

Tovar, A.<\/a>, (1975), Poes\u00eda galega completa. ”Arredores”, ”Non” i ”O vento no teu colo”<\/p>\n\n\n\n

\n