O idioma \u00e9 a chave
coa que abrimos o mundo:
o salouco m\u00e1is feble,
o pesar m\u00e1is profundo.<\/p>\n
O idioma \u00e9 a vida,
o coitelo da dor,
o murmurio do vento,
a palabra de amor.<\/p>\n
O idioma \u00e9 o tempo,
\u00e9 a voz dos av\u00f3s
e ese breve ronsel
que deixaremos n\u00f3s.<\/p>\n
O idioma \u00e9 un herdo,
patrimonio do pobo,
maxicamente vello,
eternamente novo.<\/p>\n
O idioma \u00e9 a patria,
a esencia m\u00e1is nosa,
a creaci\u00f3n com\u00fan
meirande e poderosa.<\/p>\n
O idioma \u00e9 a forza
que nos xungue e sost\u00e9n.
\u00a1Se perdemos a fala
non seremos ningu\u00e9n!<\/p>\n
O idioma \u00e9 o amor,
o latexo, a verdade,
a fonte da que agroma
a m\u00e1is forte irmandade.<\/p>\n
Renunciar ao idioma
\u00e9 ser mudo e morrer.
\u00a1Precisamos a lingua
se queremos vencer!<\/p>\n
Manuel Mar\u00eda (2001). Obra po\u00e9tica completa I (1950-1979)<\/i> (A Coru\u00f1a: Espiral Maior)<\/p>\n
\u00a0<\/p>\n\n\n