Mai 272011
 

Levóus’ a louçana, levóus’ a velida,
vai lavar cabelos na fontana fría,
leda dos amores, dos amores leda.

Levóus’ a velida, levóus’ a louçana,
vai lavar cabelos na fría fontana,
leda dos amores, dos amores leda.

Vai lavar cabelos na fontana fría,
passou seu amigo que lhi ben quería,
leda dos amores, dos amores leda.

Vai lavar cabelos na fría fontana,
passa seu amigo que muit’ a amava,
leda dos amores, dos amores leda.

Passa seu amigo que lhi ben quería,
o cervo do monte a auga volvía,
leda dos amores, dos amores leda.

Passa seu amigo que a muito amava
o cervo do monte volvía a augua,
leda dos amores, dos amores leda.

Brea, Mercedes (dir.) (1996): Lírica Profana Galego-Portuguesa. Santiago: Centro de Investigacións Lingüísticas e Literarias Ramón Piñeiro – Xunta de Galicia

Doa (2011)
Paulina Ceremużyńska (2006)

 Posted by at 21:25
Out 082010
 

Sedia-m’ eu na ermida de San Simión
e cercaron-mi-as ondas que grandes son.
Eu atendend’ o meu amigu’! E verrá?

Estando na ermida, ant’ o altar,
cercaron-mi-as ondas grandes do mar.
Eu atenden[d’o meu amigu’! E verrá?]

E cercaron-mi-as ondas que grandes son:
non ei [i] barqueiro nen remador.
Eu [atendend’o meu amigu’! E verrá?]

E cercaron-mi-as ondas do alto mar:
non ei [i] barqueiro nen sei remar.
Eu aten[dend’o meu amigu’! E verrá?]

Non ei i barqueiro nen remador:
morrerei [eu], fremosa, no mar maior.
Eu aten[dend’o meu amigu’! E verrá?]

Non ei [i] barqueiro nen sei remar:
morrerei eu, fremosa, no alto mar.
Eu [atendend’o meu amigu’! E verrá?]

Brea, Mercedes (dir.) (1996): Lírica Profana Galego-Portuguesa. (Santiago: Centro de Investigacións Lingüísticas e Literarias Ramón Piñeiro – Xunta de Galicia)

Versión de Los Watios. En
Pedro Barroso nova pestana ou xanela

 Posted by at 19:00
Out 012010
 

-“Digades, filha, mia filha velida,
porque tardastes na fontana fría?”.
-“Os amores ei”.

-“Digades, filha, mia filha louçana,
porque tardastes na fría fontana?”.
-“Os amores ei”.

-“Tardei, mia madre, na fontana fría,
cervos do monte a augua volvían.
Os amores ei.

Tardei, mia madre, na fría fontana,
cervos do monte volvían a augua.
Os amores ei”.

-“Mentís, mia filha, mentís por amigo,
nunca vi cervo que volvess’ o río”.
-“Os amores ei”.

-“Mentís, mia filha, mentís por amado,
nunca vi cervo que volvess’ o alto”.
-“Os amores ei”.

Brea, Mercedes (dir.) (1996), Lírica Profana Galego-Portuguesa. (Santiago: Centro de Investigacións Lingüísticas e Literarias Ramón Piñeiro – Xunta de Galicia).

Adaptación, versión, melodía: Socorro Lira. Con Cida Moreira.

 Posted by at 19:07
Dec 212009
 

Mia irmana fremosa, treydes comigo
a la igreja de Vig’, u é o mar salido:
E miraremos las ondas!

Mia irmana fremosa, treydes de grado
a la igreja de Vig’, u é o mar levado:
E miraremos las ondas!

A la igreja de Vig’, u é o mar levado,
e verrá i mia madre e o meu amigo:
E miraremos las ondas!

A la igreja de Vig’, u é o mar salido,
e verrá i mia madre e o meu amado:
E miraremos las ondas!

Brea, Mercedes (dir.) (1996): Lírica Profana Galego-Portuguesa. (Santiago: Centro de Investigacións Lingüísticas e Literarias Ramón Piñeiro – Xunta de Galicia)

In itinere (Grupo de Cámara da Universidade de Santiago) Director, Carlos Villanueva

 Posted by at 18:45
Dec 212009
 

Mandad’ ey comigo
ca ven meu amigo:
E irey, madr’, a Vigo!

Comigu’ ey mandado
ca ven meu amado:
E irey, madr’, a Vigo!

Ca ven meu amigo
e ven san’ e vivo:
E irey, madr’, a Vigo!

Ca ven meu amado
e ven viv’ e sano:
E irey, madr’, a Vigo!

Ca ven san’ e vivo
e d’ el-rey amigo:
E irey, madr’, a Vigo!

Ca ven viv’ e sano
e d’ el-rey privado:
E irey, madr’, a Vigo!

Brea, Mercedes (dir.) (1996): Lírica Profana Galego-Portuguesa. (Santiago: Centro de Investigacións Lingüísticas e Literarias Ramón Piñeiro – Xunta de Galicia)

In itinere (Grupo de Cámara da Universidade de Santiago) Director, Carlos Villanueva

 Posted by at 18:15
Dec 212009
 

Ay Deus, se sab’ ora meu amigo
com’ eu senheyra estou em Vigo!
E vou namorada!

Ay Deus, se sab’ ora meu amado
com’ eu en Vigo senheyra manho!
E vou namorada!

Com’ eu senheyra estou em Vigo,
e nulhas gardas non ey comigo!
E vou namorada!

Com’ eu en Vigo senheyra manho,
e nulhas gardas migo non trago!
E vou namorada!

E nulhas gardas non ey comigo,
ergas meus olhos que choran migo!
E vou namorada!

E nulhas gardas migo non trago,
ergas meus olhos que choran ambos!
E vou namorada!

Brea, Mercedes (dir.) (1996): Lírica Profana Galego-Portuguesa. (Santiago: Centro de Investigacións Lingüísticas e Literarias Ramón Piñeiro – Xunta de Galicia)

In itinere (Grupo de Cámara da Universidade de Santiago) Director, Carlos Villanueva

 Posted by at 12:00
Nov 292009
 

Ay ondas, que eu vin veer,
se me saberedes dizer
porque tarda meu amigo
sen min?

Ay ondas, que eu vin mirar,
se me saberedes contar
porque tarda meu amigo
sen min?

Brea, Mercedes (dir.) (1996): Lírica Profana Galego-Portuguesa. (Santiago: Centro de Investigacións Lingüísticas e Literarias Ramón Piñeiro – Xunta de Galicia)

Carlos Beceiro
Manuel Pedro Ferreira. Helena Afonso e José Peixoto (intérpretes)

 Posted by at 22:41
Nov 212009
 

Quantas sabedes amar amigo
treydes comig’ a lo mar de Vigo:
E banhar-nos-emos nas ondas!

Quantas sabedes amar amado
treydes comig’ a lo mar levado:
E banhar-nos-emos nas ondas!

Treydes comig’ a lo mar de Vigo
e veeremo’ lo meu amigo:
E banhar-nos-emos nas ondas!

Treydes comig’ a lo mar levado
e veeremo’ lo meu amado:
E banhar-nos-emos nas ondas!

Brea, Mercedes (dir.) (1996): Lírica Profana Galego-Portuguesa. (Santiago: Centro de Investigacións Lingüísticas e Literarias Ramón Piñeiro – Xunta de Galicia)

Manuel Pedro Ferreira. Helena Afonso e José Peixoto (intérpretes)

 Posted by at 22:10
Set 252009
 

A Santiagu’ en romaria ven
el-rei, madr’ , e praz-me de coraçon
por duas cousas, se Deus me perdon,
en que teño que me faz Deus gran ben:
ca ve[e]rei el-rei, que nunca vi,
e meu amigo que ven con el i.

Brea, Mercedes (dir.) (1996): Lírica Profana Galego-Portuguesa. (Santiago: Centro de Investigacións Lingüísticas e Lietarias Ramón Piñeiro – Xunta de Galicia).

“Martin Codax” Grupo de Música Antiga de Compostela.

 Posted by at 17:14
Xan 302009
 
Eno sagrado, en Vigo,
baylava corpo velido:
Amor ey!
En Vigo, no sagrado,
baylava corpo delgado:
Amor ey!
Baylava corpo velido,
que nunca ouver’ amigo:
Amor ey!
Baylava corpo delgado,
que nunca ouver’ amado:
Amor ey!
Que nunca ouver’ amigo,
ergas no sagrad’, en Vigo:
Amor ey!
Que nunca ouver’ amado,
ergas en Vigo, no sagrado:
Amor ey!
Brea, Mercedes (dir.) (1996): Lírica Profana Galego-Portuguesa. (Santiago: Centro de Investigacións Lingüísticas e Literarias Ramón Piñeiro – Xunta de Galicia)
http://literaturagalega.as-pg.gal/ficheiros/elemsMultimedia/2393/ondasdomardevigo1.mp3

Paulina Ceremużyńska. Melodía: Zofia Dowgiatto

 Posted by at 19:57