Mar 132020
 

Foi nas Illas Lobeiras co mar por testemuña

do amor louco no entorno dun mínimo deserto

que escoitamos na noite cantos de desconcerto

a ecoar lonxe na serra, nos penedos da Ruña.

E fumos temerosos dun medo que rabuña

interrompendo os beixos coa dúbida do incerto

de coñecer se a lenda puidese ter de certo

que os lobos descenderan como a xente supuña.

E na nosa incerteza non tivemos de conta

da fronteira das augas para coutar o medo

protexidos por ondas e cons de afiado gume.

Mais a nosa cegueira mudou logo en luz pronta

descubrindo que os urros proviñan do rochedo

no que faro Cee ronxe para as naos dende o cume.

Villar, Miro (1992), Ausencias pretéritas. (Espiral Maior: A Coruña)

Nacho Mora en Youtube