Set 212007
 

Aquí vén o maio
de frores cuberto…
puxéronse á porta
cantándome os nenos;
i os puchos furados
pra min estendendo,
pedíronme crocas
dos meus castiñeiros.

Pasai, rapaciños,
calados e quedos;
que o que é polo de hoxe
que darvos non teño.
Eu sónvo-lo probe
do pobo gallego:
pra min non hai maio,
¡pra min sempre é inverno!…

Cando eu me atopare
de donos liberto
i o pan non me quiten
trabucos e préstemos,
e como os do abade
frorezan meus eidos,
chegado habrá entonces
o maio que eu quero.

¿Queredes castañas
dos meus castiñeiros?…
Cantádeme un maio
sin bruxas nin demos:
un maio sin segas,
usuras nin preitos,
sin quintas, nin portas,
nin foros, nin cregos.

Curros Enríquez, Manuel (1996) Aires da miña terra (Vigo: AS-PG)

Luís Emilio Batallán

 

 Posted by at 19:34

  14 Responses to “O Maio. Manuel Curros Enríquez”

  1. Ola Xoán, gustoume moito “O Maio” de Batallán, é preciosa. Este blog paréceme unha idea xenial. Agora que aprendo noruego doume conta do bonita que é a nosa lingua.
    Bicos.

  2. Grazas, Miguel, polas túas palabras na distancia.

  3. =)

  4. A poesia es re linda pero la cancion para mi parecer necesita más entonación. Un saudo.

  5. moi bonito.

  6. moi bonita esta canción xD

  7. bonito poema

  8. tería que cantar os dous últimos versos

  9. e moi bonita
    🙂

  10. moi bonito 🙂

  11. Un poema e unha canción mítica, fermosísima. Curros lémbranos a situación de explotación do pobo galego naquela altura.

  12. Encántame este blog ,, eu son de Palma de Maiorca e antes non me gustaba o galego pero a medida que o estudo gústame máis bicos

  13. Moi agradecidos pola túa páxina. Unha idea espléndida.

  14. e preciosa encantame

 Leave a Reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>

(required)

(required)